Ik heb je.

Ik heb mijn man bedrogen. Meermaals. Nu ja, tweemaal. Tweemaal een jaar. Heb ik je oordeel? Oké, prima, dan heb ik ook je aandacht.

Verraad van je partner gaat tot in het diepst van je ziel. Het doet pijn, het is rauw, het geeft je eigenwaarde een enorme deuk. Dat wist ik allemaal, en toch deed ik het. Toch gebeurde het. Of ik nog kon slapen? Ja, ik sliep eigenlijk beter dan ooit. Maar binnen in mij werd ik verteerd van woede, naar mezelf. Hoe kon ik in godsnaam zo’n afschuwelijk mens zijn. Hoe kon ik mijn partner én kinderen zo beliegen. Allemaal voor mezelf. Allemaal omdat ik ja… wat eigenlijk?

Om te beginnen. Ik weet hoe het voelt om bedrogen te worden. En. Ik weet hoe het voelt om thuis te komen van mijn minnaar en de leugens van me af te spoelen. Ik stond aan beide kanten. Beide keren ging ik kapot van verdriet en waren de gevoelens allesvernietigend. Ooit lachte iemand en zei ‘dat ik ervaringsdeskundige was in ontrouw’. Het bruuskeerde me, maar ik wist dat het waar was. Werkelijk élk achterpoortje ken ik.

Doe nooit wat onkuisheid is

Overspel is er altijd geweest en zal er altijd zijn. Moest het niet bestaan, hadden we geen gebroken harten en was de filmindustrie op zoek moeten gaan naar een andere insteek. Wist je dat er nog steeds landen zijn waar je de doodstraf krijgt, voor onkuis gedrag?

Neen, ik ben zeker geen voorstander van een open relatie, integendeel. Mijn hechtingsstijl is extreem angstig. Mijn huidige man is mijn meest kostbare bezit. Alhoewel. Bezit? Is dat wat monogamie is? Bezitsdrang? Je hoort het eigenlijk al. Het is zo complex, dat je er moeilijk een echt oordeel over kan vormen. Overspel is niet zomaar even je man of vrouw bedriegen. Er zit een complex geheel achter met diepe oorzaken, vastgeroeste overtuigingen, familiegeschiedenissen en loyaliteit. Neen, overspel is meer dan een vluchtige vrijpartij na een nachtje stappen. Het gaat over macht. En niet alleen die van jou.

Wat is ontrouw?

Ja, wat is dat eigenlijk? Mijn ex-man en ik hebben er eindeloos over geruzied. Hij vond wat ik deed ontrouw. Ik vond wat hij deed nog veel meer ontrouw. Uren stonden we op elkaar te schreeuwen dat wat de ene deed toch zoveel erger was dan de ander. En tot op vandaag zijn we er volgens mij nog steeds niet uit.

Is dansen met een vreemde vrouw op een festival ontrouw? Wat als je haar billen voelt en haar geur opsnuift? Is porno kijken ontrouw? Wat als je partner boven ligt te wachten op je en jij zit vast achter je computerscherm te genieten van wat vunzigheid? Wat is onschuldig geflirt? En hoe zit dat eigenlijk met een datingapp? Kan het door de beugel dat je wat onschuldig chat met een vreemde? En hoe zit dat dan als je plots een uitdagende foto toegestuurd krijgt?
Allemaal vragen die de afgelopen 10 jaar enorm in mijn leven speelden. Waar lag de grens? En vooral, wat is het ergst? Wie maakt de grootste blunder? Er zijn evenveel opvattingen als dat er mensen zijn. En dan nog, zijn we wel écht eerlijk als onze mening hierover gevraagd wordt?

Laat ons ervan uitgaan dat ik in deze blog ervan uitga dat alles wat ‘stiekem’ is, overspel is. In mijn geval gebeurde het op het moment dat mijn minnaar -toen nog mijn collega- me plagerig vroeg of ik ‘straks nog in mijn klas zou zijn’. Ik antwoordde hem van wel. Nee, ik bleef niet op hem wachten. Ik kleefde een post-it op mijn bureau. Dat ‘de vogel was gaan vliegen’. Hij vond de post-it en stuurde me een berichtje. Toen was het duidelijk. Hij meende het, en ik had de zekerheid dat ik geen blauwtje ging lopen.

Jij bent zelf de dirigent

In België en Nederland krijg je gelukkig niet de doodstraf wanneer je een scheve schaats rijdt. Ook kan je het hoederrecht op je kinderen niet langer verliezen -tot over enkele jaren was dat gewoon realiteit-. Jij bent baas van je eigen lichaam en jij alleen bepaalt dus hoever je gaat. Samen met je partner die grenzen duidelijk afbakenen is belangrijk.

Monogamie is een moeilijk woord voor absolute trouw. Zet je televisie aan en je kan wel een of ander TV-programma vinden waar grenzen danig worden verlegd. Ben je ‘kinderachtig’, als je verwacht dat je partner gewoon alleen bij jou blijft? Door een groot ego op te zetten, laten partijen zich vaak in een hoekje dringen. Als je partner je saai of beklemmend noemt -en je dus angst krijgt hem te verliezen-, ben je al sneller geneigd om je grens te verleggen.
Ik ben er niet trots op, maar dit soort manipulatief gedrag had ik vrij goed in de vingers. “Als je wil dat ik blijf moet je gewoon tolereren dat ik dit doe”. Hier wringt het schoentje, want mijn ex-man ging akkoord. Hij tolereerde het. Hij zette me letterlijk vast. Ik was de slechte moeder die haar gezin bedroog, en hij kroop in een slachtofferrol en liet oogluikend toe wat er gebeurde. Dit, is macht.

En hier zit ‘m de levensles, die ook Rika Ponet beschrijft in haar boek ‘Blijf bij mij’: Wij zijn allemaal verantwoordelijk voor onze eigen keuzes. Niemand anders kan jouw beslissingen dragen, alleen jijzelf.

Misschien voel je nu weerstand. En denk je, die Lieselotte heeft makkelijk spreken. Neen. Helemaal niet. Alleen is het echt té makkelijk om met de vinger naar een ander te wijzen. Wanneer je dat trouwens doet, wijzen er ook drie vingers jouw eigen richting uit.

Trouw aan jezelf of trouw aan de ander?

Mijn huidige man en ik zijn absoluut niet hippie-minded en geloven totaal niet in het ‘make love not war’-leven. Integendeel, bedrog en overspel zijn in onze relatie echt een hot-topic. Net omdat we gestart zijn vanuit een ongelofelijk woelig water. We zijn ook gehuwd. Ja, getrouwd. En over die trouw-belofte heb ik voor het eerst echt goed moeten nadenken. Wilde ik echt nog een keer een ‘belofte maken’ rond loyaliteit?

Ja. Want, ik koos voor een diepe verbinding. Trouw heeft niet alleen te maken met het aanraken of flirten met een andere persoon. Het gaat verder dan dat. Ik beloofde niet alleen trouw aan mijn huidige man, maar voor het eerst ook aan mezelf. Daar waar ik vroeger mijn grenzen liet oversteken, en mezelf wegcijferde tot ik niets meer was, koos ik er nu voor loyaal aan mezelf te zijn. Met déze man wilde ik een diepe intieme verbondenheid beloven. Met een man die mij als mens, als vrouw, ook echt diep respecteerde.

Door te verbinden vanuit je eigen innerlijke kracht, je autonomie als persoon, sta je veel sterker in je schoenen. Er is geen slachtoffer en er is geen dader. Er is geen machtsverhouding. We hebben hele duidelijke afspraken, die voor ons beide heel goed aanvoelen. Die voor ons beide ook gewoon juist zijn, zonder dat we er veel moesten over spreken. Het klikte in elkaar.

Daar waar sommige huwelijken gaan over een ’team’ dat goed draait, of over ’twee mensen die samen hard kunnen werken’, gaat ons huwelijk echt over ‘intieme verbondenheid’. Het gaat er niet over dat ‘bedriegen niet kan’, eerder over ‘dat bedriegen gewoon niet aan de orde is’.

Als het plaatje klopt, zoek je niets.

Durf je vluchtroute bekijken

En wat met slippertjes? Wat met een partner die thuis niet meer aan zijn trekken komt en dan maar even snel ergens anders op zoek gaat naar vertier? Gaat het om aantrekkelijkheid van een andere persoon? Neen. Het gaat niet om seks. Het gaat niet om schoonheid.

Waar het wel over gaat is verbondenheid. Het ervaren van evenwaardigheid. Jij en ik zijn gelijken. Er is geen slachtoffer. Er is geen dader. Er is geen macht. Een zielenconnectie is de sleutel. Het kunnen kijken naar elkaar en weten, jij en ik nemen evenveel ruimte in. En niemand vecht voor meer.

Het is makkelijk om de overspelige aan te duiden als schuldige. Maar in de meeste gevallen is het net meer zinvol als je zelf écht in de spiegel kijkt. Wat maakt dat dit op jouw levenspad komt? Wat maakte dat de connectie tussen jou en je partner zo vertroebeld was, dat de evenwaardigheid weg was?

We vluchten weg in ons werk. In onze ouderrol. In onze moetjes. In huishoudelijke klusjes. Durf je kijken wat jouw vluchtroute was? Overspel zet je voor een puzzel, een levenspuzzel. Het gaat over hechtingsstijlen, conflictstrategieën, machtsverdelingen. Het is zoveel meer dan seks of flirtgedrag. Hoe blokkeer jij de connectie met je partner? Wat is de blauwdruk van jouw patronen en hoe zitten ze jou in de weg?

Hotel hartzeer

En dan komt alles uit. Dan zit je daar met al die oordelen. Misschien blijft het binnenskamers, maar evengoed krijg je nog adviezen en oordelen van zowat de hele omgeving. Hoe overleeft een relatie overspel? En heeft het überhaupt zin?

Niemand kan hier een antwoord op geven, alleen beide betrokken partijen. En ieders antwoord is ook even belangrijk. Wanneer het overspel plaats vond omdat de diepe verbinding echt wég was en ze onherstelbaar lijkt te zijn, is eerlijk zijn op zijn plek. Brokken lijmen kan, maar stel jezelf de vraag of er ook een echte goede reden is. Eentje waarbij jij trouw blijft aan jezelf. Bij elkaar blijven ‘voor kinderen’ is vragen voor diepe moeilijkheden en verdriet. Wanneer er echt verliefdheid in het spel is, is het ontzettend belangrijk om hier eerlijk bij stil te staan. Diepe verliefdheid is niet zomaar ‘weg’. Vaak fietsen we om de waarheid heen. Durf te luisteren wat die je komt zeggen.

Wanneer de connectie er wel is of kan hersteld worden is het het proberen waard. Vertrouwen herstellen is mogelijk, maar vergt tijd. En moed. Van zowel de overspelige als de onwetende partner. Het kan alleen als elke partij zijn verantwoordelijkheid opneemt. En opnieuw, wanneer de onwetende partner in een ‘slachtofferrol’ kruipt, is de kans op slagen klein. Ieder heeft zijn ding te doen en te leren uit wat gebeurd is.

Bedrog doet pijn. Het stukje ‘verraden worden door diegene van wie je houdt’, brengt de angst van afwijzing met zich mee. Wij mensen ervaren een afwijzing niet zelden als ongelofelijk persoonlijk. Vergis je niet, het gaat niet om wie jij bent als persoon. Jij wordt niet afgewezen. Laat je gevoel van eigenwaarde hier door afzwakken.

Het ego speelt een spel

Ons diepe verlangen naar loyaliteit heeft alles te maken met ons ego. We willen geliefd zijn, onmisbaar. Het lijkt op ordinaire bezitterigheid. En toch, toch is het meer dan dat. We hebben honger naar liefde. We hebben honger naar intimiteit. Het is een basisbehoefte van ons, mensen, om graag gezien te zijn. Wanneer we die honger niet stillen, gaan we zoeken naar andere voedingsbodems.

Liefde slinkt door haar uit te hongeren.

Heb je nood aan een gesprek na het lezen van deze blog? Stuur me dan vrijblijvend een berichtje.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: